วิญญาณเฮี้ยนในห้างดัง

chainscary เวลาดึกๆหัวหน้าวิศวกรปรับแต่งอาคาร ได้พักแล้วช่วนลูกน้องไปนั่งรับประทานข้าวกัน ก็ตอนนั่งรับประทานอยู่นั้น
ก็พบสาวคนหนึ่งนั่งอยู่มุมมืด เขาก็ให้ลูกน้องไปเรียกคุณคนนั้นเข้ามารับประทานด้วย ลูกน้องก็เข้าไปถาม
ซึ่งก็ไม่มีเสียงตอบรับจากคุณคนนั้น รวมทั้งพูดว่าหัวหน้า พวกเรา ให้มาเรียกไปรับประทานอาหารร่วมกัน
แต่ว่าคุณกลับ ตอบกลับมาช้าๆว่า “บ่ไปหรอก ให้หัวหน้าคุณมานั่งนี่สิ” ข้าง ลูกน้องก็ตวาด
ไปบอกหัวหน้า หัวหน้าก็ไม่ยินยอมย้ายไป เนื่องจากว่านั่งกรุ๊ปมากกว่า ต้องการให้คุณย้ายมาแทน
คุณคนนั้นได้ยิน ก็เบาๆเบือนหน้ามาอย่างช้าๆดูแบบตาขวางๆหน้าเศร้าๆแล้วกล่าวขึ้นมาว่า
“หัวหน้า ไม่เจอะกันนาน ยังใจดำดังเดิมนะ” หัวหน้าก็สับสน เลยถามกลับไปว่าเป็นคนไหนกันแน่รู้จักผมได้ยังไง
คุณตอบกลับว่า “เวลาผ่านมาไม่นาน ทำเป็นจำหนูมิได้ ก็หนูติดอยู่กับต้นเสาชั้นสอง
ที่ศีรษะหน้า ไม่ยินยอมเอาหนูออกมายังไง” เท่านั้นละ หัวหน้าวิศวกร วิ่งป่าราบ ก่อนเพื่อนเลย
 chainscary
@chinmk01 เราเชี่ยวชาญในด้านการตลาดออนไลน์ เรามีกลยุทธ์ที่ตอบโจทย์เว็บไซต์ซึ่งรวมไปถึงบริการออกแบบเว็บไซต์และการตลาดออนไลน์แบบครบวงจร
 chainscary
chainscary ความสยองวัญแบบวาไรตี้ ที่น่ากลัวจนขนลุกซู่

หลอนๆจากเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาล

ประสบการณ์ที่ ทางเราไปสัมภาษส์มา ฟังกันว่าในโรงพยาบาลนั้นมีเรื่องราวมากน้อยแค่ไหน เกี่ยวกับเรื่อง!!!!!!! วิญญาณ

chainscary ความสยองวัญแบบวาไรตี้ ที่น่ากลัวจนขนลุกซู่

‘chainscary’ เปิดประสบการณ์สยองขวัญ ตกปลาเป็นเหตุ………

chainscary เรื่องมีอยู่ว่าวันนั้นผมเดินทางไปที่บ่อแห่งหนึ่งซึ่งไปๆมาๆได้ 2-3 ครั้งแล้วนะครับ แถววังน้อย อยุธยา..
นึกออกว่ากว่าจะเดินทางมาถึงที่บ่อ ในช่วงเวลานั้นเวลาก็ขว้างไปราวแทบหกนาฬิกาเย็นแล้ว พอดิบพอดีความรู้สึกตอนนั้นเป็นค่อนข้างจะเครียด เลยเชื้อเชิญแฟนไปตกปลาแก้เครียดดีมากกว่า

เริ่มตกปลา..ปลาก็รับประทานดีจำพวกเอาจริงเอาจัง ในระหว่างที่แฟนผมก็สั่งอาหารมานั่งกินพร้อมๆกับเอนหลังอยู่บนเปลแบบสุขใจในแบบเคยๆ เวลามันผ่านไปเร็วโดยรู้ตัวอีกครั้งก็ใกล้จะเย็น ตามบ่อเขาเริ่มเปิดไฟตามระยะที่เป็นทางเท้า ห่างกันเป็นระยะๆ

จะต้องเล่าให้ฟังก่อนว่าวันนั้นผมนั่งอยู่ที่ซุ้มตรงตำแหน่งแทบกึ่งกลางบ่อมองดูลึกไปทางด้านหลังบ่อที่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยังมีอีกสองซุ้มที่อยู่ด้านหลังกว่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งซุ้มท้ายที่สุดนั้นผมคิดออกดี วันนั้นไฟนีออนประจำซุ้มประเดี๋ยวติดสักครู่ดับอยู่เสมอเวลา..ซึ่งในขณะนั้นซุ้มทั้งคู่ว่างเปล่า
เวลาผ่านไปโดยประมาณสี่ทุ่ม ฟ้ามืดตึดตื๋อเหิมใจจริงๆคนเริ่มเดินทางตรงข้ามไปเยอะแยะแล้ว..ธรรมดาผมไม่เคยอยู่ที่บ่อนี้มืดค่ำขนาดนี้มาก่อน ประเดี๋ยวครู่หนึ่งค่อยกลับดีมากยิ่งกว่า….ผมคิดในใจก็จะต้องขนลุกซู่ขึ้นมาตลอดตัว..ที่ซุ้มในที่สุดกึ่งกลางแสงสว่างนีออนที่ติดๆดับๆอยู่นั้น ผมมองเห็นเสมือนมีเพศชายนั่งอยู่คนหนึ่ง..!!

ไม่รู้ว่าคนๆนั้นมานั่งตั้งแต่เมื่อไร ถ้าเกิดมาก็จำต้องเดินผ่านให้มองเห็นกันบ้างสิ..และก็ที่ข้างหน้าของชายผู้นั้นราวกับจะมีเบ็ดวางอยูด้วยหนึ่งคัน ผมเพียรพยายามเพ่งดูว่าเป็นเซียนตกปลาที่ผมเคยรู้จักหรือไม่ แม้กระนั้นก็แลเห็นไม่ถนัด

เวลาผ่านไปเรื่อยยิ่งดึกดื่นบรรยากาศบริเวณมันก็ยิ่งวังเวง ผมจำความรู้สึกคืนนั้นได้..ถึงเวลาแล้ว กลับไปอยู่ที่บ้านดีมากกว่า จู่ๆเสียงเบ็ดกรีดท่ามกลางความเงียบเงียบสงบ

ปลาอาจรับประทานเหยื่อแล้ว ผมยื้อสุดแรง รวมทั้งทราบถึงแรงฉุดกระชากอันอย่างมากมายและก็หนักของปลายสายในทันที..ตอนที่ผมเริ่มปรับเบรคให้ตรึงเพื่อลดความพยศของปลาอยู่นั้น กลิ่นเหม็นอับอย่างแรงมาประทะจมูกผมอีกรอบ คราวนี้เสมือนอยู่ใกล้…คงจะมาจากด้านหลัง..!
ผมเหลียวกลับไปดู…คันเบ็ดที่ผมถืออยู่เกือบจะตกจากมือ..!!เพราะเหตุว่ามีเงาดำตระคุ่มของคนใดกันคนนึง มายืนอยู่ด้านหลังผมตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้จักผมเริ่มสัมผัสได้ถึงความกลัวอะไรบางอย่างที่ผุดขึ้นมาชายที่มายืนอยู่ด้านหลังกับที่มองเห็นนั่งอยู่ที่ซุ้มเมื่อสักครู่คงจะผู้เดียวกัน แม้กระนั้นเพราะเหตุใดเขาเดินมาอย่างเร็วในช่วงเวลานี้..แน่ๆแล้วหล่ะว่าสิ่งที่มองเห็นนั้นจำเป็นต้องไม่ใช่คน..!! ในขณะนั้นผมราวกับคนไร้สติ ยืนอึ้งทำอะไรผิด..

เสียงนั้นราวกับช่วยทำให้ปรับเหตุการณ์ทุกๆอย่างมองปกติ..เมื่อผมกลับมารู้ตัวอีกทีและก็ร่างเพศชายลึกลับนั้นก็หายไปด้วย พร้อมเสียงสุนัขหอนก็เงียบลง

สรุป..เป็นรีบกลับไปอยู่ที่บ้านกันเลยดีกว่า..ว่าและจากนั้นก็รีบหิ้วกล่องที่เอาไว้เพื่อใส่เครื่องมือ คว้ามือแฟนเดินออกมาให้ไวที่สุด

ผมก็ได้ได้โอกาสทักคุยในไลน์ กับพี่คนนึงในกรุ๊ปตกปลาร่วมกัน รวมทั้งที่สำคัญเป็นบ้านมึงอยู่บริเวณนั้นด้วยพอเพียงเล่าให้มึงฟัง มึงก็ตอบสวนกลับมาในทันทีทันใดเลยว่าเหตุกำเนิดที่บ่อนี้ ชื่อนี้ ชื่อนี้ ใช่ไหม.

สรุปก็เลยได้สอบถามได้เรื่องมาว่า..
ที่บ่อนั่นเขาว่ามีผู้เสียชีวิต เริ่มจากในตอนที่ก่อสร้างทำบ่อใหม่ๆแล้ว ที่ว่าเป็นคนงานนี่แหละแทงกันตาย
อันนี้ยังไม่รวมทั้งตอนก่อนที่จะผมไปพบเรื่องราว ที่ว่ามีพวกต่างชาติเมาอาลาวาดแล้วก็ไปฆ่ากันตายที่บ่อที่นั้น..!!

ภายหลังจากเรื่องราวครั้งนั้นถ้าเกิดจะให้ผมกลับไปตรงนั้นอีก หรือไปตกปลาที่ไหนก็ช่างตอนตอนกลางดึกๆอย่างงี้ สาบานนะครับว่าเป็นตายอย่างไรก็ไม่ไปเด็ดขาด…

สยองขวัญวาไรตี้

Introduce Yourself (Example Post)

This is an example post, originally published as part of Blogging University. Enroll in one of our ten programs, and start your blog right.

You’re going to publish a post today. Don’t worry about how your blog looks. Don’t worry if you haven’t given it a name yet, or you’re feeling overwhelmed. Just click the “New Post” button, and tell us why you’re here.

Why do this?

  • Because it gives new readers context. What are you about? Why should they read your blog?
  • Because it will help you focus you own ideas about your blog and what you’d like to do with it.

The post can be short or long, a personal intro to your life or a bloggy mission statement, a manifesto for the future or a simple outline of your the types of things you hope to publish.

To help you get started, here are a few questions:

  • Why are you blogging publicly, rather than keeping a personal journal?
  • What topics do you think you’ll write about?
  • Who would you love to connect with via your blog?
  • If you blog successfully throughout the next year, what would you hope to have accomplished?

You’re not locked into any of this; one of the wonderful things about blogs is how they constantly evolve as we learn, grow, and interact with one another — but it’s good to know where and why you started, and articulating your goals may just give you a few other post ideas.

Can’t think how to get started? Just write the first thing that pops into your head. Anne Lamott, author of a book on writing we love, says that you need to give yourself permission to write a “crappy first draft”. Anne makes a great point — just start writing, and worry about editing it later.

When you’re ready to publish, give your post three to five tags that describe your blog’s focus — writing, photography, fiction, parenting, food, cars, movies, sports, whatever. These tags will help others who care about your topics find you in the Reader. Make sure one of the tags is “zerotohero,” so other new bloggers can find you, too.